Η συγκομιδή των ροδάκινων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στη λεκάνη του Αμυνταίου και η εικόνα που μεταφέρει ο Γιώργος Τσιρώνης είναι αποκαρδιωτική. Παραγωγοί από τη Βεγόρα, το Μανιάκι, το Πελαγό και το Θαράκι μιλούν για τιμές που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο επιβίωσης: 11 λεπτά το κιλό για τα ροδάκινα χυμού και μόλις 37 λεπτά για τα καλύτερα ποιοτικά – πριν ακόμη αφαιρεθούν μεταφορικά, εργατικά και λοιπά έξοδα.
«Αν αφαιρέσεις τα 60 ευρώ εργατικά και τα υπόλοιπα, μένει τίποτα. Χωρίς καν να υπολογίσουμε την προσωπική εργασία του ίδιου του παραγωγού», τονίζει χαρακτηριστικά. Το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο: η φετινή παραγωγή, παρότι ποσοτικά ικανοποιητική, μετατρέπεται σε οικονομική παγίδα. Την ίδια στιγμή, οι προμηθευτές έχουν σταματήσει να δίνουν πίστωση. Η ρευστότητα έχει στερέψει εντελώς.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Φέτος, όμως, αποκτά δραματικές διαστάσεις. Η τεράστια απόσταση ανάμεσα στην τιμή του χωραφιού και στην τιμή του ραφιού (όπου το ροδάκινο φτάνει τα 2 έως 3 ευρώ το κιλό) αποκαλύπτει ένα βαθύ δομικό χάσμα. Κι ενώ η πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αμυνταίου, Διαμάντω Κρητικού, έχει αναδείξει επανειλημμένα την κατάσταση, από την τοπική αυτοδιοίκηση επικρατεί σχεδόν απόλυτη σιωπή. Ούτε ο δήμαρχος, ούτε η αντιδήμαρχος, ούτε η επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης έχουν τοποθετηθεί δημόσια με την ένταση και την ευθύνη που απαιτεί η συγκυρία.
Ο Τσιρώνης δεν μασάει τα λόγια του:
«Είναι ο μόνος πολύ σοβαρός οικονομικός πυλώνας ανάπτυξης που έχει μείνει στην περιοχή. Αν οι αγρότες πεινάσουν, θα πεινάσουμε και εμείς».
Προειδοποιεί, μάλιστα, ότι αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση, οι νέοι θα εγκαταλείψουν οριστικά τις καλλιέργειες. Η συγκομιδή ολοκληρώνεται περίπου στις 20 Σεπτεμβρίου. Το παράθυρο για ουσιαστικές κινήσεις κλείνει γρήγορα.
Τι ζητείται πρακτικά;
Γρήγορες και αντικειμενικές εκτιμήσεις από τον ΕΛΓΑ
– Άμεσες αποζημιώσεις
– Πίεση στις βιομηχανίες για καλύτερες τιμές
– Τοπικά μέτρα στήριξης (απαλλαγές από τέλη και άλλες διευκολύνσεις)
– Επερωτήσεις στη Βουλή και οργανωμένη πίεση από δήμο, περιφέρεια και βουλευτές
«Δεν φτάνει να φωτογραφιζόμαστε δίπλα στους αγρότες όταν γίνονται ζημιές. Τώρα είναι η ώρα να σταθούμε δίπλα τους με ουσία», σημειώνει.
Η κρίση των ροδάκινων δεν είναι απλώς ένα αγροτικό θέμα. Είναι η πιο καθαρή ένδειξη ότι ο πρωτογενής τομέας στη Δυτική Μακεδονία βρίσκεται σε οριακό σημείο. Και όσο η τοπική πολιτική ηγεσία παραμένει σιωπηλή ή περιορίζεται σε γενικόλογες δηλώσεις, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος οριστικής εγκατάλειψης ενός κλάδου που ακόμη κρατά όρθια την τοπική οικονομία.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα. Είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί πριν να είναι πολύ αργά.
Το άρθρο βασίζεται στη συνέντευξη του Δικηγόρου και Ανεξάρτητου Δημοτικού Συμβούλου Αμυνταίου, Γιώργου Τσιρώνη, στο West Channel.
